مذهب عاطفی با هر چیزی می سازد و...خدایش هم آفریده دل توست.

آیا اسلام و اصولا مذهب اصالتی دارد و یا اینکه زاییده اقتصاد ، ترس ، عدالت خواهی و طبقه روحانی است؟

ان الانسان لفی خسر...در تمامی دوره ها انسان در خسارت است مگر آنهایی را که به هدفی و به عشقی رسیده اند و به آن سو گرویده اند.

ان الانسان لفی خسر...در تمامی دوره ها انسان در خسارت است مگر آنهایی را که به هدفی و به عشقی رسیده اند و به آن سو گرویده اند.

ما بازیچه شتابها هستیم مگر هنگامی که از پیش طرحی داشته باشیم و با حساب احتمالات آماده شده باشیم وخط آخر را خوانده باشیم.

آنان که هستی و زندگی شان را در رفتنها دیده اند و ماندن را گندیدن و پوسیدن،این ها در جریان،در این حرکت،در این رفتن،با مانع ها روبرو می شوند،مانع ها و درگیری هایی که در همه جا خانه گرفته اند...اینها می توانند انسان را بشکنند و هرز کنند و می توانند او را آماده سازند و او را به قدرت و توانایی بیشتر برسانند.

آن طور زندگی کن که مرگ مزاحم زندگی تو نباشد!

در معاشرت ها،باید از برخوردهای بی حاصل و یا زیان بار کم کنی و به سازندگی و بازدهی بپردازی.در معاشرت ها،سعی کن که یابهره بگیری و بیاموزی و یا بهره برسانی و تربیت کنی،خالی و بی بار حرکت ننمایی.

این است که در شب طرح می ریزند و این است که شب را،قدر می دانند،شب را.و این است که یک شب طرح،یک شب قدر،از هزار ماه بی تقدیر بهتر است.

بعد از ارتحال دكتر شريعتى به مشهد رفتيم و به منزل پدر دكتر، استاد محمد تقى مزينانى، سرى زديم تا تسليتى عرض كرده باشيم.پدر دكتر خيلى شكسته و غمگين بود. حاج شيخ سوره ى انشراح را توضيح داد و گفت كه چگونه ذكر رفيع مى تواند زمينه ى انشراح صدر باشد.سپس فرمود: آيه مى فرمايد: «ان مع العسر يسرا»، نه ان بعد العسر يسرا; يعنى همراه سختى آسانى هست نه بعد از سختى; آن هم سه آسانى و مثالى زد: هنگامى كه كارگرى بار را بر مى دارد هم خودش و عضلاتش قوى شده، هم مزدى مى گيرد و آبگوشت ظهرش را به پا مى كند. از تكرار آيه ى «فان مع العسر يسرا» نتيجه گرفته مى شود كه دو پاداش وجود دارد و يك پاداش هم در آيه ى هفت سوره ى طلاق مطرح شده است. استاد مزينانى از جا برخاست و حاج شيخ را تا در منزل مشايعت كرد و گفت: «يك هفته زمين گير شده بودم. اين تفسير مرا سر پا كرد!» خدا هر دو را رحمت كند.حاج شيخ خودش فرمود: يك بار هم با دكتر بحثى درباره انتظار داشتم كه انتظار بالاتر از اعتراض است. انتظار آمادگى است در فكر، در روح و در عمل؟ ابهام دارد.همين جا بگويم كه او معتقد بود دكتر را نبايد تكفير كرد. بايد ديدگاه هاى او را نقد و بررسى كرد و نقاط ضعف و قوت آن را نشان داد همچنان كه تحليل دكتر را درباره حركت امام حسين(ع) در كتاب «عاشورا» نقد نمود.

كسانى كه تا آخر با خواندن كتاب و مطالعات مشغول مى‏شوند و مى‏خواهند رزق خود را و نياز روحى و موجودى خود را اين گونه تأمين كنند. اين‏ها مثل طفلى هستند كه مى‏خواهد تا آخر از پستان مادر روزى بگيرد. اين شيره‏ى جان مادر براى هميشه كودك را تأمين نمى‏كند كه او به رزق‏هاى ديگرى نياز دارد. خواندن كتاب‏ها و مطالعه، همين شيره‏ها را مكيدن است و اين كافى نيست كه تو بايد در آفاق و طبيعت و در انفس و وجود خودت هم آيه‏ها را ببينى و از اين دو كتاب هم مايه بگيرى.

 و در اين شب تو بايد براى اين سرمايه و امكانات طرح بريزى و برنامه بگذارى؛ چون هر نوع حركتى كه همراه طرح نباشد گرفتار خرابكارى و كندكارى و دوباره كارى خواهد شد و از دست خواهد رفت.

در اين حرکت و درگيری و در کنار تحول ها و تغيرهای مستمر: آن ها که لرزيده اند و زير و رو شده اند، ناچار به ثابت و حق، به الله نزديک می شوند و اين اوست که آن ها را به ثبات و امن رهنمون می سازد.سرچشمه اصلی اين قطره های امن و امان دو چيز است: يکی قرآن و ديگری پيوند و دعا.

انسان همانطور که از نیروی خیال برخوردار بوده از نیروی عقل هم بهره داشته و با نیروی فکر همراه بوده است.نه اینکه پس از یک دوره تخیلی ناگهان عقل و فکر در انسان جوشیده باشد. از اندیشه من ص46